'' Fla'' ( της Χριστίνας)

Είναι δεν είναι ..αργά ..

ίσως κατανοήσεις

την ριζική ψευδαίσθηση, προτού  να την ορίσεις

πάντα υπήρχε , βιάζεται..

έτσι σ'άφησε  ολόκληρη Ζωή να μην της απαντήσεις

δόλωμα μεσ' τον ποταμό ,να ο Ψαράς 'λοχεύει

εκείνο που με μάγεψε τώρα μακριά μου φεύγει

μονάχος όπου εξάπλωσα 'το το λευκό σεντόνι

λυτός

να θέλω .. να θέλω ..να ποθώ

να νοιώσω την ανάσα μου να ειν' ορφανεμένη                                                                                         και μέσα στην ορφάνια της Ολοκληρωμένη

να λείψει τ'αγκομαχητό που φέρνει η αγωνία

μήτε έχει κώχη να κρυφτώ, ουτε καμμιά γωνία

αυτό το Τέλος πού έσμιξε με την Αρχή 

 όμοουσία

τώρα όλα μα όλα  μου εφαντάζουνε 

όπως στο στήθος μου αβάσταχτα κοχλάζουνε                                                                                            όλα ..ότι ήξερα ως τώρα..  

εκοχλάζουνε..

εν πλήρει απουσία..