Τράβηξα το χειρόφρενο έως το τέρμα, καθώς η κούρσα ήτο αδύνατον να έβγει απ΄ το τέλμα

αφού άλλος κανείς δεν ήρθε να βοηθήσει, μας είχε ο βούρκος πράγματι ολότελα κολλήσει

με μιά δρασκελιά προσπέρασα το ρήγμα του παρόντος 

καί μεσ' το χώμα έκρυψα τα ματωμένα χέρια

γονατιστός  'νειρεύτηκα  κάτω από τα αστέρια

καθώς ήταν το τόσο όμορφο σεργιάνι μεσ' τη Νύχτα

τόσο όμορφο το σεργιάνι  ....

που λες και τρέχει μόνη της η κούρσα μεσ' τη Νύχτα

όταν το κάθετι βυζαίνει τον Χρόνο του

όταν το στόμα ψάχνει  την θηλή  

χωρίς να το ξέρει

να  βυζάξει

τον Πόνο του