«Ο Στερνός κοιταγμός»

Βόλτα τον οκτώβρη ,με τ’ αμάξι στο καβούρι

και γυρίζαμε

στερνές κουβέντες χωρισμού

τις σιγοψιθυρίζαμε

με κάποιο τρόπο ,ήθελα να ξέρω , αν θα σε ξαναδώ

χωρίς να το ζητήσω όμως ,χωρίς να εκδηλωθώ

κι όσο η ώρα εκύλαγε,έσφιγγα το τιμόνι

κι αφήναμε τον χρόνο στης σιωπής τ’αμόνι

ελπίζοντας, να σπάσει αυτό το τέμπλο της ντροπής

και να ξαναμονοιάσουμε.

είχαμε ακόμα λίγο χρόνο,ένοιωθα την αντάρα,να κατεβούμε απ’ του εγώ τον θρόνο

ο δρόμος ήταν ανοιχτός..

σε λίγο θ’άρχιζε να βρέχει..ήδη το τζάμι τόδερνε τ’αγιάζι

και λες από μόνο του το πόδι μου

έγειρε και πάτησε το γκάζι.