Σέ ανοιχτό παράθυρο στεκόμουν ,τότε που καπνίζαμε στα τραίνα
άλλες φωνές ,καπνιά κι άδεια πακέτα από τσιγάρα στο πάτωμα ριγμένα
κι έγειρα λίγο για να δώ εσένα,
απ' τ' ανοιχτό παράθυρο φαινόσουν δυό βήματα πιό πέρα
κι ούτε εμίλησα
μόνο αναστέναξα
τώρα
την τελευταία στιγμή ακόμα
ανέπνεα τον ίδιο αέρα...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου