Χαράματα για σένα βρέθηκα σε τόπο μακρινό

μα την αλήθεια ,οδοιπόρος να σε αναζητώ

 Κι Εδίψασα….

πήγα να πιώ απ' το νερό εκείνο  το μοιραίο

αχ..νάξερες πόσο σού έμοιαζε, το κορίτσι αυτό το ωραίο

σαν ΄ηρθε και με εδρόσισε,πως εκράτα το ποτήρι

την ώρα πού τάχα κοίταγα ,την πιο βαθιά ρωγμή στην οροφή

κελάρυσε το συντριβάνι στην πλατεία

την έσχατη μου ομολογία

(τόσο αληθινή ,όσο του κοριτσιού η γοητεία)

πώς σε είκοσι χρόνια θα σε θυμηθώ

και ποιος ξέρει ..ίσως μια μέρα να σε ξανάβρω